Kyk ook:
*******
BRIEF | Die Here se kerk is nie ’n koalisie soos die ANC en DA nie | Rapport
Sondag, 3 Augustus 2025
Johannes de Villiers, Eversdal, skryf:
Ek het met belangstelling prof. Johann Rossouw se onlangse artikel “SA, NG Kerk, sien jy jou spieëlbeeld in jou vyand?” in Rapport gelees.
Rossouw gebruik die mimetiese teorie van René Girard as lens om nie net die politieke polarisasie in Suid-Afrika nie, maar ook die toenemende verdeeldheid binne die NG Kerk te interpreteer.
Sy gebruik van Girard is intellektueel gesofistikeerd en verdien waardering.
Girard se insig dat mense dikwels hul begeertes vorm in navolging van ’n sogenaamde “bemiddelaar” – selfs hul teenstanders – is kragtig, en inderdaad soms waar in konflik tussen mense en groepe. Maar wanneer ons kyk na die hart van die NG Kerk se huidige stryd – ’n stryd nie tussen persoonlike ego’s nie, maar tussen openbaring en vervalsing, tussen waarheid en misleiding – dan faal die mimetiese raamwerk daarin om dieper, geestelike realiteite te begryp wat nie bloot sosiaal of sielkundig verklaar kan word nie.
Rossouw verwys na die twee briewe van mense met dieselfde naam as ’n mimetiese dubbelbeeld: die een “waarheidsgerig”, die ander “liefdesgerig”, asof dit twee halwe waarhede is wat mekaar nodig het vir balans. Maar die Skrif stel dit anders.
Waarheid en liefde is nie pole wat spanning skep nie, maar een en dieselfde wese in Christus self: “Maar in die waarheid volhard, in liefde…” (Efesiërs 4:15) Daar is geen Skrifgrond vir die gedagte dat waarheid en liefde ooit in botsing kom nie. In Jesus – die vleesgeworde Woord – is liefde altyd waar, en waarheid altyd vol liefde.
Dit is eers wanneer ’n valse liefde (wat sonde akkommodeer) of ’n valse waarheid (wat mense verskeur sonder roeping tot bekering) inkom, dat skeiding en verwarring ontstaan. Maar dit is nie mimetiese nabootsing van ’n “vyand” nie – dit is afwyking van Christus, die Hoof.
In Rossouw se artikel word die indruk gewek dat die twee kante in die NG Kerk se stryd net verskillende uitdrukkings van dieselfde liefde vir die kerk is, net met verskillende beklemtonings.
Maar Jesus waarsku: “Pasop vir die valse profete wat in skaapsklere na julle toe kom, maar van binne roofsugtige wolwe is.” (Matt. 7:15)
Die NG Kerk se krisis gaan nie oor vorm nie, maar oor inhoud, oor die vraag: Wat is waarheid? Is Jesus die enigste Weg of een van vele? Is seksuele heiligheid onderworpe aan Skrif of kultuur? Is die Bybel se duidelike morele standaarde vervangbaar met sogenaamde liefdevolle akkommodasie?
Hier kan ons nie, soos Girard voorstel, net vra of ons mekaar se begeertes naboots nie – ons moet vra: Is ons begeertes heilig? Is ons begeertes gevorm deur die Heilige Gees en die Skrif, of deur ’n wêreld wat Christus verwerp?
Dit is nie ’n debat tussen twee soortgelyke “bruidspersone” wat net mekaar se spieëls is nie. Dit is ’n skeiding tussen die ware Bruid van Christus, wat Hom gehoorsaam, en ’n ander vrou – die geestelike “Babilon” wat met wêreldse konings hoereer (Openb. 17:2).
Die pad na eenheid en genesing in die kerk loop nie deur sielkundige selfbewustheid of filosofiese besinning oor dubbele begeertes nie – maar deur ootmoedige bekering en herstel van die Woord as hoogste gesag.
Wanneer ds. Lubbe mense dreig wat Skrifgetrou wil bly, en ’n ander Christus aanbied – een wat nie koninklik heers nie, maar volgens kultuur buig – dan vra dit nie vir mimetiese besinning nie, maar profetiese onderskeiding.
En wanneer gelowiges in liefde die Skrif aanhaal om op te roep tot bekering, is dit nie aggressie of selfbeheptheid nie – dit is getrouheid aan die Herder van die kudde.
Ons waardeer Rossouw se poging tot versoening – sy hoop dat daar iets groters gebou kan word waarin verskille tot voordeel van almal geïntegreer word. Maar die Here se kerk is nie ’n koalisie soos die ANC en DA nie.
Die kerk is die liggaam van Christus. Dit het een Hoof, een waarheid, een pad: “Heilig hulle in U waarheid; U Woord is die waarheid.” (Joh. 17:17)
Versoening in die NG Kerk kan nie gebou word op Girard se model van konflikontduiking deur die gesamentlike skep van ’n nuwe betekenis nie. Dit moet gebou word op die Woord – op Jesus Christus gekruisig, opgestaan en regerend as Koning.
Sonder waarheid as fondament, is liefde net ’n verskoning. Ter afsluiting: Rossouw se artikel vra: Kan Girard se insigte help dat die strydende partye in die NG Kerk mekaar beter verstaan?
My antwoord: Alleen as ons dieper kyk as Girard – tot by Christus self – en toelaat dat Hy ons harte deurgrond, ons denke hervorm, en ons begeertes kruisig, sodat ons waarlik kan leef vir God se eer alleen.
Want net dán sal waarheid en liefde nie meer as teenstanders voorkom nie – maar as een stem in die Liggaam van Christus.