Die Bybel gebruik op verskeie plekke die beeld van pelgrims, vreemdelinge, bywoners of bywoners-reisigers om te beskryf dat die aarde nie die gelowige se finale of permanente tuiste is nie.
Hier is die belangrikste en mees bekende gedeeltes in die Bybel waar hierdie tema duidelik genoem word:
(13)…en hulle het erken dat hulle hier op aarde slegs vreemdelinge en bywoners is. (14)Mense wat so praat, gee daarmee duidelik te kenne dat hulle op soek is na ‘n vaderland. (15)As hulle terug verlang het na daardie land waaruit hulle weggetrek het, sou hulle die geleentheid gehad het om daarheen terug te gaan. 16Maar hulle het na ‘n beter vaderland, dit is die hemelse, verlang. Daarom is God nie skaam om hulle God genoem te word nie; trouens, Hy het vir hulle ‘n stad gereed gemaak.
(17)Aangesien julle Hom as Vader aanroep wat oor elke mens onpartydig volgens sy dade oordeel, lewe dan in eerbied vir Hom gedurende die tyd van julle vreemdelingskap in die wêreld. 18Julle weet tog dat julle nie met verganklike middele soos silwer of goud losgekoop is uit julle oorgeërfde sinlose bestaan nie.
(11)Geliefdes, in die wêreld is julle vreemdelinge en bywoners.
(20)Maar ons is burgers van die hemel, van waar af ons ook die Here Jesus Christus as Verlosser verwag.
(15)…Ons tyd op aarde is soos ‘n skaduwee, dit gaan verby.
Die storie van die reisiger
Eendag gaan daar ‘n reisiger aan huis by ‘n arm sendeling. Die reisiger sien dat die sendeling geen meubels het nie. Hy vra: “Waar is jou meubels?”
Die sendeling antwoord: “Ek het nie meubels nie, maar ek sien dat jy ook nie meubels het nie.”
Die reisiger sê: “Ja, maar ek is ‘n reisiger. Ek kan nie met meubels reis nie.”
Die sendeling glimlag en sê: “Ek is ook ‘n reisiger op aarde. Dit is nie my woning nie.”